Faslı bir kadının kişisel hikayesi…

Author: 
Yazar: Faslı, kadın, evli, 8 yıldır Belçika’da, buraya öğrenci olarak geldi.

Belçika’daki ilk aylarımda negatif düşüncelerle doluydum. Burada ne yapıyorum? Neden evimde değilim? Başarılı olacağımdan bile emin olmadığım birşey için herşeyi arkamda bırakmıştım. Erkek kardeşim ve yengem bana burada baktılar, evrak çilemde bana yol gösterdiler. Sadece eğitimime odaklanmak istiyordum ve bunu başardım da. Yavaş yavaş yeni insanlar tanımaya başladım, onlar da benim sosyalleşmeme sebep oldular.

Fas’ta bir kelebektim; resim okulundaki rengarenk bir fırçadan bir dağ yürüyüşünde rastladığın güzel kokulu çiçeklere doğru uçardım. Burada kanatlarımı genişçe açmam daha zor, çünkü burada sosyal hayat karma ve benim müslüman bir kadın olarak evde oturmaktan başka pek seçeneğim yok. Erkeklerle yüzmek ya da başörtüm terden enseme yapışmış şekilde koşu bandında olmak istemiyorum.

Belçikalı’ların dine bakışı ne tuhaf, sanki bir hastalıkmış gibi. İnancım beni kendimden ve çevremden daha bilinçli biri yapıyor. Ne zaman sıla hasreti beni rahatsız etmeye başlasa Kuran okuyorum, o zaman kendimi Allah’a ve böylelikle anneme daha yakın hissediyorum. Annemi en çok Belçika’daki düğünümde özledim. Ona vize çıkmadığı için gelemedi. O yüzden geçen yaz Fas’ta da bir düğün yaptık, ama bu kez kocam Khaled gelemedi, çünkü çalışıyordu. Babamın zeytin bağının gölgesinde Nador’da olmak o kadar güzeldi ki.

Herşeye rağmen simdi Belçika’da, kocamla yaşadığım bu dairede daha rahat hissediyorum. Delilik değil mi bu, Belçika’da evlenecegimi bırak, yaşayacağım bile aklımdan geçmezdi. Bazen hayat senin yerine karar veriyor sanki. Khaled ve ben hayatı seviyoruz, her günün tadını çıkarıyoruz. Okulu bitirmek ve kariyer yapmak istememden o da memnun. Bana kitaplarımı alabilmem için para veriyor, çünkü bilgi benim yaşama sebebim. Her pazar Faslı annelere Arapça dersi veriyorum. Bir de kadınların birbirleriyle fikir alışverişinde bulunup birbirlerini zenginleştirebileceği grup toplantıları düzenlemek istiyorum. Çünkü her gün birşey öğrenip büyüdüğün aktif bir hayat yaşamak Yaradan’a en güzel saygı göstergesidir.

Kaynak: Gewoon, mijn leven in eigen handen (SAMV).