Relaties

“Wat hij heeft achtergelaten is duidelijk: zijn familie en vrienden… We hebben er net nog een discussie over gehad: ik heb soms het gevoel dat hij niet aanwezig is in onze relatie en dat hij nog altijd in Marokko is. Je zou denken, hij is hier al een paar jaar dus hij zal wel geïntegreerd zijn, maar ik denk dat niet… Omdat er dat gemis is van familie en vrienden en de vertrouwde omgeving. En dat gemis is te sterk om hem toe te laten hier verder te gaan. Het is te groot… maar ik begrijp dat wel, ik zou dat ook niet zomaar kunnen denk ik. Weinig mensen staan er bij stil dat het moeilijk is.” – partner van een Marokkaanse huwelijksmigrant

We zijn ervan overtuigd dat veel huwelijksmigratiekoppels een geslaagde relatie hebben en blijven hebben. Maar net zoals bij koppels waarbij van een migratieverleden geen sprake is, blijft het aangaan van een relatie altijd wel een beetje een gok - het is als het ware een lottospel, of “piyango” zoals een Turkstalige huwelijksmigrante het verwoordde. Of je komt naar hier en vindt inderdaad het geluk waar je op gehoopt had, of het loopt helemaal niet zoals je had verwacht. Zo is dat bij alle relaties, maar het migratieaspect kan een verzwarende factor zijn, omdat je er misschien alleen voor komt te staan als het onverwachts verkeerd loopt.

 

“Dit is “mijn terrein” en hij is in feite op mijn terrein gekomen hé. Ik heb mijn familie hier, mijn job en mijn vriendinnen, en dat maakt het onevenwichtig. Hij heeft ook heel vaak gedacht - en nu soms nog - wat nu eigenlijk zijn plaats is in het geheel, want ik ben altijd zo druk bezig met allerlei dingen... En ik vond het eigenlijk niet zo gemakkelijk om hem helemaal in mijn leven te integreren. Ik weet ook niet in hoeverre dat moet want ik vind het ook wel tof dat we elk ons “eilandje” hebben. Er zijn de dingen die wij samen doen, en dan de dingen die ik alleen met mijn familie doe, dingen die ik met mijn vriendinnen doe en alleen met mijn dochter,… Ik vind dat niet zo erg maar ik voel dat hij zich soms wel wat buitengesloten voelt of dat ik soms gewoon te veel dingen plan. (…) Ik denk dat ik er eerlijk gezegd soms wel in overdrijf, maar dat is sterker dan mezelf, ik ben wie ik ben. Maar het heeft er ook mee te maken dat hij gemigreerd is en dat dit ergens toch nog mijn territorium blijft. Waardoor het een ongelijke strijd is… Ik ken steeds de leuke plekjes overal, ik ken de mensen al veel langer,…”  - partner van een Marokkaanse huwelijksmigrant

Koppels zelf geven aan dat communicatie het belangrijkste is: weet al voor het migratieproces waar je aan toe bent en wat de verwachtingen van je partner zijn. Dit geldt overigens ook voor je partner zelf! Duidelijke wederzijdse verwachtingen maken je als koppel al zoveel sterker. Maak op voorhand duidelijk hoe je je leven in België voorstelt, en ga na of die verwachtingen wel realistisch zijn, zeker wat betreft je eerste maanden in je nieuwe thuis. Probeer als partner in België de dingen ook niet rooskleuriger voor te stellen dan ze zijn, dit kan jullie relatie achteraf zuur opbreken. Ook communicatie tijdens moeilijke periodes of bij spanningen maakt jullie uiteraard sterker!

 

 “Voor een groot deel van de mannelijke huwelijksmigranten geldt toch wel in zekere zin een onderdrukking van de schoonfamilie. Vaak vinden ze dan ook nog eens werk door toedoen van de schoonfamilie of bijvoorbeeld binnen hun bedrijf, wat voor een nog grotere afhankelijkheidspositie zorgt. Er is sprake van een tekort aan weerbaarheid tegenover de schoonfamilie, maar bijvoorbeeld ook tegenover de werkgever - in tegenstelling tot mannen die hier geboren zijn. Dit is echter sterk aan het evolueren, men durft en kan al meer ingaan tegen dingen waar men niet mee akkoord gaat, mits behoud van respect tegenover de persoon in kwestie. De manier waarop je op een respectvolle manier tegen je schoonfamilie ingaat, heeft ook alles te maken met opvoeding, informatie en educatie.” – partner van een Turkse huwelijksmigrante

Het is inderdaad ook zo dat je, zeker in het begin, vaak aangewezen bent op je schoonfamilie en nieuwe directe omgeving. Het kan gebeuren dat je je niet opgewassen voelt tegen deze situatie, en dat je een zekere druk of inmenging voelt.

 

Je kan terecht bij een CAW (http://www.caw.be) met vragen over je eigen welzijn, je relatie en je gezin. Bij een CAW zijn geen wachtlijsten en is de eerste hulp gratis. Uiteraard gebeurt alles in een vertrouwelijke sfeer. Je kan mailen, chatten, telefoneren of langsgaan. Ze kunnen gepast doorverwijzen, en kunnen bijvoorbeeld ook tips geven over de communicatie met je partner of schoonfamilie. Bij de CAW's werken veel hulpverleners die bijvoorbeeld Arabisch of Turks spreken, of ze schakelen een tolk in. De jongerenwerking van de CAW's heet het JAC (http://www.jac.be/), zij werken met jongeren tot 25 jaar.

De Centra Geestelijke Gezondheidszorg (http://www.cgg.be) bieden specifiek hulp aan mensen die het voornamelijk psychisch of psychiatrisch moeilijk hebben. Meestal zal je naar hen worden doorverwezen door bijvoorbeeld een CAW of de huisdokter, maar je kan ook rechtstreeks bij hen terecht. Ze moeten soms wel met wachtlijsten werken. De prijs wordt zo laag mogelijk gehouden, soms kan je worden vrijgesteld van betaling.

Op de webpagina van Similes (http://www.similes.be) kan je terecht als familielid of naaste van iemand met psychische of psychiatrische problemen. Je komt bij de organisatie in contact met mensen in dezelfde situatie.

Vind je de stap naar de reguliere hulpverlening te groot, dan kan een lokale organisatie of een moskeevereniging je heus ook op weg helpen! Of vraag bijvoorbeeld hulp aan je huisdokter voor doorverwijzing. Woon je in de omgeving van Gent, dan kan je terecht bij Moslim Advies Punt (onderdeel van VOEM vzw), zij vormen de brug tussen jou en de reguliere hulpverlening. Ook VOEM Brussel heeft een onthaal- en doorverwijspunt. In Antwerpen kunnen minderjarigen terecht bij Ondersteuningsteam Allochtonen (OTA).

! Weet dat je als nieuwkomer élke verandering in je dossier (bijvoorbeeld jij die het echtelijke huis verlaat door omstandigheden) meteen moet melden aan de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ). Dit is erg belangrijk voor je verblijfssituatie.