Een interview met Ayşe, Belgische van Turkse afkomst, die in het huwelijksbootje stapte met een partner uit Turkije.

Waar en wanneer hebben jullie elkaar ontmoet?

“We hebben elkaar ontmoet in Turkije, in Izmir. We waren toevallig allebei op het trouwfeest van mijn tante. Dat was in 2009.”

Hebben jullie bewust gekozen voor een partner uit het buitenland?

“Nee, we hebben niet bewust gekozen voor een partner uit België of Turkije, maar we houden zodanig veel van elkaar dat we geen grenzen kennen!”

Wanneer hebben jullie beslist om te trouwen?

“We waren al vanaf de allereerste dag zeker van elkaar en van het feit dat we ons leven met elkaar wilden doorbrengen. We zagen elkaar, en we wisten het.”

Hebben jullie er lang moeten over nadenken waar jullie zouden wonen? Waarom hebben jullie voor België gekozen?

“Ja, we hebben echt lang getwijfeld en nagedacht. Maar door familiale omstandigheden langs mijn kant, hebben we er toch voor gekozen om in België te wonen.”

Hoe lang hebben jullie moeten wachten tot alles in orde was?

“We hebben na ons huwelijk nog 9 maanden moeten wachten.”

Wat waren de grootste problemen om alles in orde te krijgen? Hebben jullie hulp gekregen om ze op te lossen?

“Ons probleem was dat we niet wisten waar we naartoe moesten gaan om alles in orde te brengen. Bij gebrek aan informatie, hebben we het dan maar gevraagd aan kennissen die dezelfde ervaring hadden.”

(Bovendien was Ayşe reeds voor haar 21ste gehuwd, maar heeft ze, door de recente verstrengde regels, moeten wachten tot ze 21 jaar was om de procedure gezinshereniging in te kunnen zetten).

Wat vind je partner van België? Zijn er dingen waaraan hij zich niet had verwacht, die hij zeker niet op voorhand wist?

“Hij woonde in Turkije ook in een grote stad, dus hij kon zich hier vlug thuis voelen. We hebben eigenlijk niet echt veel tegenslagen gehad, in vergelijking met andere verhalen die we hebben gehoord.”

Heb je je partner op voorhand veel verteld over België?

“Ja, ik heb hem via het internet vele zaken op voorhand getoond en over het leven in België verteld.”

Wat zouden mensen die hier in België komen wonen, volgens jou absoluut moeten weten op voorhand?

“Dat het hier ook niet altijd gemakkelijk is om te leven, je moet in België ook hard werken voor je boterham. Mensen in Turkije weten dat nog niet altijd, maar moeten er wel op voorbereid zijn.”

Wat zou je willen veranderen aan het “systeem” om de procedure gemakkelijker en sneller te maken, aangezien jullie toch wel lang hebben moeten wachten?

“We vinden het op zich niet erg dat de controles zijn verstrengd, we begrijpen dat. Er valt spijtig genoeg niet te ontkennen dat er sprake kan zijn van verkeerde bedoelingen in sommige gevallen… maar het probleem hierbij is echter dat hierdoor en door de negatieve bijklank van huwelijksmigratie die zij veroorzaken, de koppels die niets dan goede bedoelingen hebben, ook gestraft kunnen worden, door langere procedures enzovoort…."

Heb je advies voor mensen die overwegen om te trouwen met iemand uit Turkije of voor Turken die naar België willen of gaan verhuizen? Of voor huwelijksmigratiekoppels in het algemeen?

“Ja, voor de mensen die willen trouwen met een partner uit Turkije: bespreek op voorhand hoe je leeft en waar je leeft, zodat je partner zich goed kan voorbereiden en het echt ziet zitten.Bespreek het aanleren van een nieuwe taal,het volgen van de inburgeringscursus, het leren kennen van nieuwe mensen in een nieuw land, het verlaten van familie,… besef zelf goed dat dit je partner allemaal te wachten staat.Maar als jullie het echt menen, dan zou ik al die stappen ondernemen, het is het zeker en vast waard!”